De eerste Hawker Hunter vloog in juli 1951. Als opvolger voor de verouderde Gloster Meteor was het een grote vooruitgang. Na de nodige veranderingen werd het een transone jager welke in duikvlucht de geluidsnelheid kon halen. Nederland heeft er totaal 96 éénpersoons versies in gebruik gehad. Het eerste type F4 werd later vervangen door het type F6, welke een Avon-207 motor had met klimvermogen van ruim 2400 m/min. Ook de z.g.n. zaagtandvleugel zorgde voor meer stabiliteit, terwijl tevens het startsysteem werd aangepast. De F4 werd nog door startpatronen gestart, welke steeds verwisseld moesten worden, hetgeen bij de F6 niet meer nodig was. De eerste tweepersoons versie, de F7, vloog voor het eerst in juli 1955. De vlieger en de instructeur zitten naast elkaar, hetgeen het lesgeven ten goede kwam. In totaal hebben 20 F7's onder Nederlandse vlag gevlogen. Vele Hunters, zowel voor Nederland als België zijn in licentie bij de Fokkerfabrieken gebouwd. De Hunter heeft hier gevlogen van 1956 tot 1964, waarna de F-104 Starfighter een multifunctionele rol binnen de KLu kreeg. De Hunter was 14 meter lang, de F7 15 meter, met een spanwijdte van ± 10 meter. Met een beladen gewicht van ± 8100 kg was de maximum snelheid ruim 1100 km/u en de hoogte 15 km. Hij was voorzien van 4 Aden kanonnen met elk 135 patronen, welke in een z.g.n. ‘gunpack’ in één handeling verwisseld kon worden. Ook konden onder vleugel tanks en/of bewapening worden gehangen. In totaal zijn er 1927 Hawker Hunters gebouwd, waarbij de laatste in 1994 in Zwitserland buiten dienst werd gesteld.